Örümcek İnsan...

Önder Arslan 21 Ekim 2019, 15:52

 

Ağ’lıyor, bir bir her yanını…
ağ örerken merkezine kendini koyuyor.
Her şey öylesine anlık, öylesine kolayca gelişiyor ki, hızını düşünmüyor…
etkiler çok, etkiler yoğun, an be an dıştan veriler geliyor, zihni keyfi derleyen.
Kendi etkisinin farkına varmıyor.
Kurguluyor.
Kaygı, tasa, sevinç, aşk… 

Kurgu üstüne kurgu… 

İplerle dolu bir alan.
Herkes öyküsünün kurgusunda.
Özne iken eylem olduğunu sanıyor,
Yükleniyor insana dair tezat olan ne varsa yüreğine.  

-Örümceklerrrrr!
diye haykırıyor hemcinsine…

***

Oysa örümcek, ağını örerken merkeze kendini koymuyor.
Her şey öylesine zamana yayılmış, öylesine sindirilmiş ki, damıtılmış dostluğu var, ağı ile…
Etkiler çok, etkiler yoğun, dıştan hiç veri gelmiyor, yüreği ona yön veren.
Kendi etkisinin farkında.
Kurgulamıyor.
Direnmiyor hayallerine.
Ağında kaygı var, tasa var, aşk var…
Duygu üstüne duygu…
İplerle boşluk dolduruyor.
Boşluğu küçümsemiyor.
Ses veriyor boşluğa, geri dönmesini bekliyor.
Herkes öyküsünde yaşıyor.
Özne örümcek, yüklem yaşadıkları…

-İnsanlarrrrrrrr! diye haykırmıyor bile, kendi doğasındaki hemcinsine.

***

Örümceklere seslenişi yankı bulmuyor.

Yine de ağ’lıyor her bir yanını…
ağ örerken merkezine kendini koyuyor.
Her şey arapsaçına dönüyor.
Ne içinde kalabiliyor, ne dışında olabiliyor.
Ağı ile oluyor, ama ağ bile olamıyor.
Ağı ile iç içe, ağı ile beraber.
Kendini yüklem sanırken, bir özne, bir de nesne kalıyor geriye.
Nesne ile özdeşleşiyor.
Ağı üzerine yıkılıyor, kurgusunun esiri oluyor…
Ölüyor,
Tüm avadanlıkları dört göz oda yüreğinde. 
Özne iken belirtisiz bir nesne oluyor kendi öyküsünde.

Yeminli duyguları bir bir içine çörekleniyor,
Yaşam denen simyasında.
Çökelti oluyor kimyasında,
Ve bir nesne,
Geri dönüyor, hiç bilmediği geldiği yere.

Ağlıyor,
Kim bilir,
Ardı sıra kimler ağlıyor.

Sayfada yer alan bilgiler tavsiye niteliği taşımayıp yatırım danışmanlığı kapsamında değildir. Yatırımcı profilinize uymayabilir.

Yorumlar

  • Kahvedeki Telve24 Ekim 2019 22:27Örümceğin tuzak kurup, yaşaması doğal. İnsanın insana tuzak kurup yaşaması mümkün olsa da, önünde sonunda bu hayatta o hayatta mutlaka karşısına çıkacak. Kurduğu tuzağın aslında kendine kurduğu tuzak olduğunu yaşayacak. Anlatım çok çetrefilli örümcek ağı gibi, anlaşılır değil.

    (%0) (%0)
  • vatandaş24 Ekim 2019 20:34ANLAYAN BERİ GELSİN SONRA BENDEN UZAĞA GİTSİN 

    (%0) (%0)
  • Resul kilci24 Ekim 2019 10:46Birde örümcek kafalillar diyoruz.örumcek kadar olamiyoruz

    (%0) (%0)
  • Serpil23 Ekim 2019 09:42Sanki Kafka'nın Dönüşüm adlı yapıtından esinlenmiş yazmışsın. Güzel bir yazı.

    (%0,00) (%100,00)
  • doktor erol21 Ekim 2019 17:25hocam cikart o orumcegi icinden bir an once korkarim seni zehirleyecek yoksa

    (%0) (%0)
  • tv21 Ekim 2019 17:16hocam ne anlatıyon :)  :)  :) 

    (%0,00) (%100,00)

Diğer Yazıları